Deze belangrijke nieuwe semipermanente collectie in de stad is geopend op het moment dat de hoofdvestiging van het Franse museum zich voorbereidt op sluiting voor renovatie.
Un Tiempo Propio (Een eigen tijd) is de belangrijke nieuwe semipermanente collectie van het Centre Pompidou Malaga, met meer dan honderd werken.
De vernieuwde vaste collectie werd vorige week onthuld door Brigitte Leal, adjunct-directeur van het museum voor moderne kunst Centre Georges Pompidou in Parijs, die ook met een onverwachte maar blijde boodschap naar Malaga kwam. Leal maakte bekend dat de vestiging in Malaga de komende jaren een veel grotere internationale rol voor het Pompidou gaat spelen, nu het beroemde hoofdgebouw in Parijs tijdelijk sluit voor een renovatie.
“Het Centre Pompidou [in Parijs] werd in 1977 geopend en heeft een grote technische renovatie nodig. Terwijl we twee of drie jaar dichtgaan voor de werkzaamheden, zal Malaga het Pompidou in het buitenland en in Europa vertegenwoordigen,” zei Leal, die eraan toevoegde dat de iconische, kleurrijke kubus in de haven van Malaga het symbool wordt van “onze kunstcollectie in het Pompidou en de boodschap die het museum via cultuur wil uitdragen”.
Leal legde uit dat het kunstcentrum weliswaar nog een satellietvestiging heeft in Metz, in het noordoosten van Frankrijk, maar dat juist de vestiging in Malaga – die dit jaar haar zevende verjaardag viert – is gekozen om het Pompidou aan de wereld te tonen zolang Parijs dicht is.
Volgens de door het Pompidou aangekondigde plannen zou het hoofdgebouw in Parijs in 2023 dichtgaan voor renovatie, maar dat is nu uitgesteld tot 2024, na de Olympische Spelen in de Franse hoofdstad.
De opening van deze tentoonstelling in Malaga, bijgewoond door José María Luna, directeur van de gemeentelijke instelling die het Pompidou beheert, en de sponsors van CaixaBank, was de laatste reis van Brigitte Leal naar Malaga als officiële vertegenwoordiger van het Pompidou voordat zij met pensioen gaat.
Zij sprak de dankbaarheid uit van de opeenvolgende directeuren en voorzitters van het wereldberoemde Parijse museum aan het team van het museum in Malaga en de gemeente, en zei dat “het centrum zonder uw persoonlijke inzet vandaag niet zou bestaan, en dat het dankzij uw passie en geloof in cultuur heeft kunnen bloeien”.
Het huidige klimaat
Om het plan te ondersteunen het museum in Malaga internationaal veel sterker te profileren, is bijzondere zorg besteed aan Een eigen tijd, de nieuwe kerntentoonstelling die afgelopen donderdag werd onthuld.
Deze collectie, met als ondertitel ‘Bevrijd u van de banden van het dagelijks leven’, daagt bezoekers uit een stap terug te doen en hun dagelijks leven te heroverwegen, nadat alles door de pandemie en de lockdown stil kwam te liggen.
“Deze tentoonstelling komt voort uit de overtuiging dat ieder van ons – kind of volwassene – zich in de afgelopen jaren heeft moeten aanpassen en een andere relatie met de tijd heeft moeten opbouwen, door een gebrek of juist een overvloed eraan,” legde curator Valentina Moimas uit. Zij heeft de tentoonstelling in zes blokken verdeeld; sommige onderdelen zijn speels en luchtig opgezet, andere zetten aan tot diepere reflectie op de persoonlijke ervaringen van bezoekers.
Van speels tot introspectief
De stem van Ella Fitzgerald die All My Life zingt, begeleidt bezoekers bij het binnenkomen van de tentoonstelling. De eerste zaal gaat over de vreugde van vrije tijd, geïllustreerd door het beeld Meisje met springtouw van Pablo Picasso – een werk dat, hoewel het van brons is, het gevoel overbrengt van een figuur die in de lucht zweeft. Het thema kindertijd komt ook aan bod met speelgoedsculpturen van Philippe Starck en Hans Brockhage, terwijl de jeu-de-boulesspelers van Aguste Herbin en Dans in de Moulin de la Galette van Raoul Dufy vrije tijd en volwassenheid verkennen.
De tweede zaal staat in het teken van vakantie. Werken van Braque, Derain en Picabia nodigen bezoekers uit te ontsnappen naar nieuwe plekken en, aldus de curator, “niet alleen de schoonheid van het landschap te vieren, maar ook verschillende vormen van rust, weg van de drukte van het dagelijks leven.”
De ‘banden van het dagelijks leven’ uit de ondertitel van de tentoonstelling zijn vooral prominent aanwezig in de derde zaal, Tijd voor introspectie, die het leven thuis belicht. Lezeres op zwarte achtergrond van Henri Matisse uit dit onderdeel is een van de belangrijkste beelden waarmee de nieuwe collectie wordt gepresenteerd.
De twee volgende zalen zetten deze focus op het innerlijk voort en verkennen droomtoestanden met werken als Hollywood Dream van Jean Cocteau, waarop een jongen slapend naast een leeuw te zien is.
De installatie van Emmanuel Lagarrigue verkent de wereld van innerlijke gedachten met een bak kwallen met luidsprekers in hun tentakels, die etherische klanken voortbrengen.
Steeds zintuiglijker
De tocht door de tentoonstelling wordt steeds zintuiglijker en komt uit bij de reukzin, in een andere spectaculaire sculpturale installatie van lycra stalactieten die naar kruidnagel, kurkuma of peper ruiken.
De laatste zaal van de tentoonstelling nodigt uit tot een terugkeer naar de werkelijkheid, met grote architectonische werken, waaronder de onlangs gerestaureerde olieverfschilderijen Het andere Berlijn van Arduino Cantafora. Met hun hoogte van vijf meter brengen ze een diepe stedelijke eenzaamheid over, die contrasteert met de grappige en kleurrijke installatie van de Cubaan Wilfredo Prieto: 25 bollen van alledaagse voorwerpen die geleidelijk groter worden – van een klein stuk speelgoed tot een reusachtige kiosk in de vorm van een sinaasappel – en samen het werk Lawine vormen. Dit stuk wordt ongetwijfeld een icoon van de nieuwe semipermanente collectie, die tot oktober 2023 te zien is.
Bron: SUR In English, april 2022
